Gastvrije post
Heel veel (bak-)recepten voor heerlijks voor het ontbijt, lunch, of onderweg, voor een picknick uit je kofferbak, ALLES waar je mee scoort bij je visite. En loop met me mee door de prachtige zeemist.
Ha Lieven!
Het zijn gekke dagen: met een voet over de drempel naar de lente, de andere nog diep in de winter gestoken. Oof appte vanuit Amsterdam dat hij met dikke sokken in zijn schoenen door de natte sneeuw waadde, terwijl ik hier met zonnebril op over het strand liep met de hond, blauwe lucht, stralende zon. De week erop kreeg ik foto’s van Nederlanders op terrassen in de zon, koffie, glaasjes wijn. Hier in Ierland trokken we die week de jassen toch weer even dicht. Het is een overgangstijd.
Ik merk het ook in de keuken, we willen al lente eten, maar het is er nog niet. We moeten het nog even doen met wat er is. En gelukkig is dat ook nog best heerlijk: op kool raak ik toch eigenlijk nooit uitgekeken (ik gebruik het als spinazie en kwak het letterlijk overal door, zie straks mijn baksels).
Ik zette mijn pootaardappeltjes alvast in de vensterbank, ze lopen al enorm uit, volgende week ga ik de bakken opnieuw inrichten in mijn tunnel, herschik ik de irrigatie en met St. Patricks Day (17 maart) gaan ze de grond in. De eerste belofte van de moestuin die me dit jaar weer veel gaat opleveren.
Ik heb nog veel kool staan: boerenkool, Russische kool, Rode boerenkool, er staat veel Ierse spinazie, die maar blijft door produceren, er staat nog sla, peterselie en de dragon komt alweer op!
Is toch niet normaal. Ook bloeit mijn Oost-Indische kers nog, dat is toch gek: zo’n kas is een wonder.
Visite!
Afgelopen weken had ik vooral bezoek, logees en etentjes. En volgende week blijft de bezoekstroom aanhouden. Omdat we ver van alles af wonen bak ik daarom altijd eigen brood, lekkers voor ontbijt, voor de lunch of voor onderweg. Want ik kan niet steeds weer naar het dorp voor verse waar. In die tijd kan ik net zo goed een broodje en wat scones in de oven donderen, eerlijk waar: binnen 40 minuten staat dat op tafel.
In mijn hoofd bestaat er niets vrolijkermakends dan een tafel vol zelf gebakken brood met potten zelf gemaakte jam erbij. Daarmee maak je toch elke gast blij? En mezelf incluis. Recepten voor je gasten, lekkernijen en handige lunch-dingen om mee te nemen, voor te bereiden om later in drukke weken uit de vriezer te toveren volgen straks in dit schrijven.
Als we met vrienden de bergen in gaan, of een wandeling langs de kliffen maken is er ook niet om elke hoek een uitspanning, dus nemen we lunch mee in de kofferbak. Thermoskan met thee erbij en Bob is je oom.
Zo deden mijn ouders het, zo doen al mijn Ierse vrienden het en zo doe ik het ook. Kofferbak-picknicks zijn goud.
Plank mee, vers gebakken broodje, een tube mayo en een pakje gerookte zalm of wat kaas: het is gewoon te gek om op een muurtje een vers gesmeerde boterham weg te smikkelen. Mok hete thee erbij: wie doet je wat.
We liepen weer heel wat af vorige week. We kofferbakpicknickten, namen een afzakkertje in de pub, aten thuis, in de tuinkeuken bij het open vuur of in de knusse boerderijkeuken. We eindigden de avonden met marshmallows boven de smeulende vlammen. Want dat vindt echt iedereen leuk, ook grote mensen.
Er was zon, er was bewolking en er was een dag met fantastische zeemist, wat het Ierse landschap iets briljant mystieks meegeeft. Ik lof het echt. We hadden amper regen, dus eigenlijk heel toffe februaridagen.
Wandel door Oofs camera en met onze vrienden Bart & Annemieke mee door de sea fog op Long Strand, West Cork.
Daily Veg
In mijn kookrubriek zit deze keer niet al te veel groente vrees ik. Wel wat fruit, hopelijk maakt dat wat goed. Er komt wel heeeeel veel langs.
Er zijn recepten voor Kleine amandel-olijfoliecakes met mandarijn en tijm, (ongeloooofelijk verslavend vanwege hun structuur, echt niet normaal: sticky, chewy, zacht en een beetje ‘nattig’ - in a good way.
Maak een berg en steek ze in de de vriezer, perfecte snack voor onderweg, of na een wandeling met thee. Lief bij een kop koffie, ‘s morgens bij het ontbijt).
… en voor Banana-chocolate-brioche-swirls… need I say more? Ik heb ze in de vriezer, ontdooi ze voor ik naar bed ga en pop ze in de oven vlak voor we ontbijten. Je visite gaat van je houden.
Ik deel mijn obsessie voor gevulde Gözleme… zie je: tóch wat groente. Turkse broodjes van fantastisch dun deeg, gemaakt met water, olijfolie en yoghurt. Gevuld met wat je maar wilt.
In ons geval met allerlei tuinkruiden, feta en zeer fijngehakte boerenkool of met restjes gekookte aardappel, met een restje geroosterde pompoen (allemaal uit eigen tuin!). Ze zijn zo gemaakt, en ik bak gelijk een stapel als ik toch bezig ben.
Ook -hop!- in de vriezer, en vervolgens eenmaal ontdooid even opgebakken in de koekenpan voor een gaaf lunchje (ook echt super voor onderweg!) of snel diner, met een bak sla erbij. Restverwerking en verslavende smaak gaan heel goed samen mensen.
Ik heb het deeg vaak geprobeerd perfect te krijgen, online zie ik echt de meest uiteenlopende recepten ervoor, maar ik dénk dat ik nu de perfecte combinatie van ingrediënten gevonden heb voor een deegje dat niet snel scheurt, mooi dun uitrolt en prachtig crispy bakt.
Ik geef je ook het recept voor mijn sodabread, ik zette ‘m eerder al eens in de Volkskrant, maar jullie vragen er vaak om en ik maak ‘m inmiddels blind, hij is zo lekker.
Ik geef je ook mijn recept voor Simple Scones, een basisrecept waar je alle kanten mee op kunt. Maak ze volkoren, maak ze met kaas erdoor of rozijn. All good. De kunst is om snel te werken en op hoge temperatuur kort te bakken. Resultaat: dampende fluffy scones, in een mum van tijd op tafel. Snij ze open en vul ze met zoute boter en (home made) jam… is er iets lekkerders?
(Clotted cream of slagroom kan ook, maar is eerder Engels dan Iers)
Schotste ‘drop scones’ komen ook voorbij, beetje lijkend op Amerikaanse pancakes, die kleine dikke pannenkoekjes. Ik maak ze met boekweitmeel, maar volkoren kan ook. Serveer ze met vroege rabarbercompote, met frambozen (uit de vriezer dan) of hartig: met pompoenhash. Ook lekker hoor!
