The Paris (Canicule) Issue
Een grote Parijs-brief met canicule-proof recepten van de gerechten die we aten en nog meer lijstjes en museumtips waar je ook helemaal niks mee hoeft te doen, net als wij. Maar misschien toch leuk.
Dag lieve mensen,
We waren er een paar dagen tussenuit. Naar Parijs, waar we zelf 14 jaar lang een klein studio-appartement huurden, maar doordat we naar Ierland verhuisden bijna nooit meer waren geweest.
We waren sowieso al heel lang niet meer samen weg geweest. Gewoon met minivakantie, zonder iets te moeten. Ik denk serieus wel jarenlang niet.
Dus het was in alle opzichten fantastisch. We merkten ineens hoe hard we dat hadden gemist. En ja het was er hartstikke heet, maar als je helemaal niks moet is het allemaal prima. Dan stop je gewoon bij een terras voor een citron pressé als t teveel is. Altijd Citron Pressé. Wie niet weet wat dat is: een groot glas versgeperst citroensap, ijs, kannetje plat-of bruiswater en wat suiker. Zelf aanlengen.
Omdat we niks deden waar we geen zin in hadden, hadden we op één heel bijzondere reservering na (hét kado voor Oofs verjaardag, volgt straks!) geen plannen. We wilden vooral nergens heen waar een rij voor stond. We hoefden niet naar een hippe tent uit lijstjes van influencers, we hoefden niet het nieuwste van het nieuwste te proberen, hoefden niet en masse naar de pont Neuf die nu verkleed is als berg, we wilden niets kopen, hoefden niet te shoppen, niet sjouwen met tassen, en zeker niet naar een of andere toeristische attractie. We liepen juist door andere buurten (ooit het 20e verkend? Mooi hoor!), door ons eigen oude wijk (het 10e, rond Canal St. Martin) en we gingen naar heel veel (kleinere) musea en tentoonstellingen. Daar was het overigens overal koeler.
Deze brief wijd ik dus geheel aan Parijs, een stad waar ik opnieuw van ging houden, nadat ik ooit blij was het te verlaten. Ik geef je wat tips voor musea buiten die grote bekende musea waar geen ellenlange rijen voor staan maar waar je heel gelukkig van wordt. Toch een lijstje dus, maar hou je er natuurlijk niet aan, zie het als een mogelijkheid om naartoe te gaan als je toevallig in de buurt bent. Ik vond het zo bevrijdend om juist iets niet te moeten, denk maar: dit is niet de allerlaatste keer dat je in Parijs bent, de stad loopt niet weg en je kunt altijd een andere keer naar iets anders gaan.
Ik geef je ook de recepten van alle de dingen die we aten dit weekend. Canucule-proof dus, eten voor warme dagen. Want we aten gewoon waar we stopten. Niets fancy’s, gewoon buurtrestaurants. Rode luifel, gevlochten stoelen, altijd bijna dezelfde kaart. Hartstikke lekker.
Wij sliepen in het 20e, bij Mama Shelter. Vlak achter Père-Lachaise. (Ja er zijn meer heel leuke kleinere boutique hotels, de prijzen zijn allemaal ongeveer even hoog, maar dit hotel heeft ruimere kamers en parkeermogelijkheid, een airb&b zou ik zelf eerder overwegen als je langer dan twee dagen gaat). Zoals gezegd is dit hotel perfect om met de auto heen te gaan, parkeergarage onderin, zo van de ring af, klein stukje stad door maar. Erg fijn hotel! EN! Leuke buurt. We liepen voor en na het eten er rustig doorheen. De voetbalwedstrijd Frankrijk tegen Noorwegen was en iedereen keek. Overal stonden de televisieschermen aan, in de ramen van cafés, binnen in het restaurant. Het was heel vrolijk. Vanaf ons terras hoorden we steeds gejuich als Frankrijk wederom een doelpunt had gemaakt. (alle beeld van Oof Verschuren uiteraard.)
Ze good old times
We woonden ooit zo’n 14 jaar vlak naast het Canal St. Martin. Ik denk dat omdat ik in meer landen ben opgegroeid, omdat ik altijd alles wil meemaken in het leven, omdat ik altijd mijn hoofd moet uitzetten als Amsterdam me teveel wordt, omdat ik heel veel inspiratie nodig heb, we inmiddels al bijna 25 jaar op twee plaatsen wonen. Parijs was natuurlijk hartstikke makkelijk en dichtbij. Als we op donderdagavond zeiden: ‘heb jij morgen wat?’ En het antwoord was ‘nee, niet per sé’, dan stapten we in de auto naar ons andere huis, soms maar voor 3-4 dagen. Hond mee, dat was Marietje nog. Parijs is heel makkelijk met honden, ze mogen overal mee naartoe, elk restaurant. Niemand doet moeilijk. Iedereen heeft er een.
We huurden een piepklein huisje, met een piepkleine keuken, een mini toiletje en een douche en een heel kleine woonkamer, waar we een slaapbank inzetten en een klaptafel om aan te werken. Een van de twee kon uitgeklapt, dan kon je er nog omheen lopen. De kamer had twee grote ramen met Frans balkon, ze stonden vaak open, wapperende kanten gordijnen, briesje, heerlijk.
Hoe klein het huisje ook was, ik heb er een heel bakboek geschreven en gefotografeerd. Niks fancy keuken met gigantische oven. Gewoon een kleine oven die los in de kast stond, met een stekker. Ik dacht: als ik het hier in kan kan bakken, kan iedereen het.
Alles kwam er perfect uit. Gewoon goed opruimen, netjes werken. De maat van een keuken, oven of fornuis (we hadden twee pitten), maakt dus helemaal niets uit.
Die eettafel en die stoeltjes staan nu in de serre in Ierland trouwens. Jaren terug sjouwden we alles de trappen af een busje in en reden de boel van Parijs naar West Cork. Ook een heel avontuur weer, maar dat is misschien voor een andere keer.
Terug in het nu /
Musea, wandelingen, la canicule:
een random lijstje
Leuk, er was veel veranderd in Parijs en ook weer niks. Eigenlijk net als elke stad natuurlijk. Er waren nóg meer meer winkels voor brillen en zonnebrillen bijgekomen, dat viel me op. En ondanks de snikhitte waren de obers zo veel aardiger geworden dan vroeger. Dat was gezellig. En m’n frans was goddank niet weggezakt. Dat viel me ook al mee! Ondanks alle waarschuwingen was het heerlijk, rustig lopen, je niet druk maken, dat is het enige dat ik je kan aanraden als het warm is.
Wandel met ons mee,
Oof maakte weer een razend mooi serietje ‘La canicule à Paris’.
(Alles geschoten in het 3e, 10e, 11e en 20e arrondisement)
Kleine waarschuwing: dit is mijn langste brief ooit, dus verderop:
lijstje met musea, tips, beeld en gave tentoonstellingen buiten de gebaande paden. Wat we overal aten en álle recepten ervoor (veel dit keer!). Ben je lid dan lees je alles. Anders heel veel dank dat je bij ons op bezoek was. X
